Ne sevdalı gönüllerdi bizim ki sadece sevmek için var olmuştuk onlar için
Bütün bildiklerimizi gerçek bir dost sanıp anlatmak için sevmiştik
Kanayan sevdalara üzülürdükte Allah'ım başa vermesin diye dua ederdik
Nerden bile bilirdik aldatıldıgımızı

Bir oyun zannerdİk ama her zaman yaslanacak bir omuzz
Üşüdüğümüz de saracak bir yuva
Ağladıgımızda gözyaşlarımızı silebilecek bir söz
Hayal ederken gerçek yerine koyabilecek bir hayat


Hep var olacağız zannederken bir gün yalnızlığa düşüverdik
Şimdi yaslanabileceğim bir omuz değil tutabileceğim eller var arkamda
Üşüdüğümde saracak bir yuva değil battaniyem var kollarımda
Ağladığım da ise göz yaşlarımı silecek parmaklarım var
Evet hayal ettiklerimi gerçek hayat yerine koyabilecek kimse yok ama
işte hep amalarım var


Şimdi yaslanabileceğim bir hayatım var :
Bana doğruyu yanlışı öğreten bir yuvam var
Mutluluk için ağlandığını öğreten gözlerim var
Ve hayatı kendin için yaşa diyen bir yüreğim var


Dipsiz bir kuyu misali anlatırım hayatımı
Bütün yük omuzlarımda sanır arkadaşlar
Ne alaa uzak durur iyilik
Adım adım yol alır pislik

Beni anlatan bir melodi seçtim kendime
İçinde bütün çirkinliğiyle beni anlatan bir şiir
Ve şiir de ismi geçen bir zalim
Ve seven kalbimle oynamak için bencil bir insan

Sevmiş kör olası kalbim
Ne vazgecer sevmekten ne de tekrar ister
işte bir zalim arkadaş

Örnek mi vereyim kardeş
KarŞında bir zalim
Kahpeyi oynatan bir kukla ve rolunu çok güzel oynayan bir mahlukat
Sev ama seni tüm kalbi ile seveni sev
sev sev de yaratılanı degil YARATANI sev

Sevgiyi hak etmeyecek sevdalara tutulmuş kalpler
Yaralarını sarmayacak bir melheme muhtaç kalan nesirler
Asırlarca süren aşklara hasret kalmış gönüller
Gerçekten sevda var mıdır?